У Слонім мы прыехалі з раніцы. Горад сустрэў нас выдатным надвор’ем і парадаваў адсутнасцю «шэрых» . Часу да гульні было вагон , і мы вырашылі прагуляцца па горадзе , адначасова пакідаючы на слупах няшмат стыкераў. Падыходзячы да танка Т-34 адчуванне , што мы трапілі ў даволі вялікі і ажыўлены гарадок , нарастала. Дарэчы , пра людзей вакол таксама можна было шмат чаго казаць , але калі коратка , то гэта самы ціхі і спакойны з гарадоў , дзе я пабываў . Каля цэнтра вялікая шматразовая афіша з аб’явай аб нашым апошнім футбольным матчы . Там жа і куча стыкераў іншых каманд , сярод якіх мы знайшлі пінскія , лідскія і віцебскія . Зайшлі ў сталовую і прыемна здзівіліся мясцовай крамай грамадскага харчавання.
Смачна паеўшы, рухаемся шукаць стадыён , пакідаючы стыкера і акупіруя прылаўкі крам . Знайшлі стадыён , і пад’ехаў клубны аўтобус. Павіталіся з усімі гульцамі , пажадалі поспеху ў гульні . Улад Касмынін запэўніў нас , што сёння пераможам , чаму мы з ахвотай паверылі .
Праходзячы на стадыён , сустракаем мінімальны шмон , «шэрыя» сярэднія . І вось гульня пачынаецца. першым тайме гол у вароты суперніка унёс сваю лепту ў наш настрой , а паўторнае ўзяцце варот толькі ўзмацніла наша прадчуванне перамогі . Але вось няўдача , і маментальна два мяча аказваюцца ў нас у варотах . Шкада, безумоўна , хоць Слонім ў другім тайме відавочна ажывіўся і цешыў гледачоў сваімі нападамі , чым ладна паляпаў нашы нервы. Вынік 2-2. Шыза вельмі слабая ( апраўданняў быць не можа, але нас было усяго трое) . На сектары гаспадароў 25-35 чалавек , шызелі нядрэнна. Пасля гульні заскачылі ў аўтобус да каманды і паехалі дадому. Вось і прабіты апошні выезд. Міжсезонне …
P.S. Дзякуй камандзе за сезон , з усімі яго перамогамі і паразамі, проста вялікі дзякуй!